Brjóstastækkun leiðir að öllu jöfnu ekki til skaða á mjólkurgöngum eða blóðflæði til þeirra.

Næmni og geta geirvörtu til að dragast saman getur horfið tímabundið. Konur með fyllingar í brjóstum geta mjólkað börnum sínum að vild. Við brjóstaminnkunaraðgerðir er yfirleitt skilið eftir nóg af kirtilvef til nægrar mjólkurframleiðslu.

Hins vegar getur taugaskaði kringum geirvörtur, eftir aðgerð, valdið því að taugaboð berast ekki frá geirvörtu til heila. Það getur leitt til lítillar mjólkurframleiðslu. Hluti mjólkurganganna getur lokast og þá verður losun mjólkur takmörkuð. Lokuðu hlutarnir hætta smám saman að framleiða mjólk og rýrna. Opnu gangarnir geta þá stækkað og framleitt meiri mjólk. Þó að móðirin mjólki ekki nóg og þurfi að gefa ábót með, getur hún með góðum stuðningi haft barnið á brjósti eins lengi og hún treystir sér til.

Þótt brjóstagjöf eftir aðgerð hafi ekki tekist í eitt skipti þarf það ekki að gilda um brjóstagjöf næstu barna eins og fjölmörg dæmi sanna. Það er því alltaf þess virði að reyna brjóstagjöf.

Yfirfarið: Í júlí 2008.
Höfundar: Karítas Ívarsdóttir og Ragnheiður Bachmann, ljósmæður Miðstöð mæðraverndar.